Zilver, een antibioticum?

Op de sociale media wordt heel wat afgedokterd. Want als je ergens last van hebt, ga je niet naar een dokter of professional. Je stelt je vraag op facebook, dat is veel betrouwbaarder. En daar raden ze je Colloïdaal Zilver aan…waarom is dat nou?

 

Geschiedenis

Rond 1900 toonden wetenschappers al aan dat Zilver een veilig, efficiënt Antibioticum was. Het Natuurlijk antibioticum Colloïdaal Zilver werd door menig geneeskundige toegepast. Het bleek veilig in gebruik en efficiënt te zijn tegen infecterende organismen. Daar Colloïdaal Zilver te duur was om te laten patenteren, ontwikkelden de farmaceutische bedrijven zelf een eigen antibioticum. Colloïdaal Zilver werd terzijde geschoven; andere nieuwe antibiotica beheersten de markt. In de loop der tijd deden zich echter problemen voor. Dertig jaar na de komst van de reguliere antibiotica zijn vele types ziekteverwekkende organismen inmiddels immuun of resistent geworden voor dit middel. De laatste jaren komt er steeds meer informatie naar voren over de ‘superbugs’ die niet vernietigd kunnen worden met antibiotica. Veel van deze organismen hebben intussen een weerstand opgebouwd tegen de bestaande, gewone antibiotica.

 
Alternatief voor Antibioticum

Zilver wordt door sommigen beschouwd als de meest universele antibiotische stof en het krachtigste antibioticum dat er is. Uit onderzoek komt naar voren dat een gewoon antibioticum een half dozijn verschillende ziekteverwekkers doodt, waar Zilver er zo’n 650 vernietigt. Resistente ketens kunnen zich hierbij niet ontwikkelen. Er zijn de laatste jaren verschillende experimenten en onderzoeken gedaan en er zijn vele toepassingen ontdekt of beter: herontdekt. Zilver blijkt zeer geschikt voor gebruik tegen verschillende infecterende organismen en diverse praktische toepassingen zoals bv. snij-, brand- en schaafwonden. Zilver doodt verschillende virussen, bacteriën, parasieten en schimmels.

 

Natuurlijk?

Natuurlijk is een rekbaar begrip. Colloïdaal zilver klinkt heel sprookjesachtig, maar het is een gewoon chemisch proces dat leidt tot dit middel. Er is echter een onderscheid waar we rekening mee moeten houden, namelijk het verschil tussen ionisch zilver en colloïdaal zilver.

Colloïdaal zilver zijn zilver deeltjes in water. Deze zilver deeltjes moeten groter zijn dan 1 atoom en kleiner zijn dan 100.000 nanometer, dan spreekt men over colloïdaal. Ionisch zilver zijn zilver ionen opgelost in water. Dit is dan ook de rede dat ionisch zilverwater kleurloos is. Het ziet er uit als gewoon water.

Een zilver ion is een zilver atoom welk een elektron mist. Dit zijn dus in principe instabiele producten omdat ze niet volledig zijn. De zilver ionen zullen dus altijd streven naar evenwicht en gaan dus altijd opzoek naar iets wat hun volledig maakt. Chloor is een stof welke zilver ionen graag zien en hiermee direct een verbinding aangaan om zo zilverchloride (AgCl) te vormen.

 

200ml_silver

 

Werking.

Beide producten ionisch zilver en colloïdaal zilver hebben op de huid dezelfde werking zolang er geen chloor in de buurt is. Bij inname is dat anders. Omdat in de maag en in het lichaam chloor aanwezig is zal het ionisch direct een verbinding aangaan met chloor en zo zilverchloride (AgCl) vormen.

De werking van zilverchloride heeft dan ook geen enkele overeenkomst met de werking van zilver. Zoals elke verbinding een eigenschap/werking heeft die geen enkele overeenkomst heeft met de eigenschap/werking van de afzonderlijke elementen waaruit ze bestaan.

 

We hebben er niks tegen

Het zal je misschien verbazen, maar wij hebben niks tegen colloïdaal zilver. Ikzelf leerde het kennen tijdens mijn opleiding Darmfloratherapie. Destijds moest ik me even inlezen, maar nu gebruik ik het regelmatig zelf in mijn praktijk. En wel omdat – ik zei het al eerder – het echt werkt. Natuurlijk of niet; het is een antibioticum. Het doodt bacteriën.

En dat kan handig zijn. Want soms wil je dat. Bijvoorbeeld als de darmflora dusdanig overhoop ligt dat die ‘schoongeveegd’ moet worden. Vervangen. Door beesten die beter hun best doen. Dan zet je (bijvoorbeeld) colloïdaal zilver in om de oude, niet-goed-werkende darmflora af te doden, zodat je de weg vrijmaakt voor frisse nieuwe bacteriën. Dat is waar wij het in de darmfloratherapie dan ook voor gebruiken.

 

Baat het niet…

Als je het gebruikt, moet je net zo goed je lever en nieren beschermen. En je moet net zo goed je darmflora ondersteunen of aanvullen. Net als bij reguliere antibiotica. Colloïdaal zilver doet er wat langer over (dus de afdodingsfase gebeurt in een rustiger tempo) en het wordt niet aangezoet met suiker en zoetstoffen, maar verder is het gewoon een antibioticum. Het maakt bacteriën dood. En waarschijnlijk ook virussen, en misschien ook wel schimmels, maar in elk geval bacteriën.

 

Toepassingen

In de Ayurvedische geneeskunde (zie artikel Ayurveda) wordt zilver reeds lange tijd gebruikt om het lichaam te reinigen en te versterken. Ook in de Chinese geneeskunde is zilver bekend om zijn bescherming tegen infecties en ziektes van het lichaam. Door de jaren heen werd Zilver Geneeskundig gebruikt bij de behandeling van:

  • brandwonden
  • ontstekingen en infecties van ogen
  • bloedcirculatie
  • koorts en chronische abceshaarden
  • zilveren platen/pinnen in chirurgie bij bot- en gewrichtsingrepen
  • homeopathie bij: hoofdpijn, chronische schorheid, zenuwpijnen gewrichten, verstopping luchtpijp, hersen- en sinusproblemen, verlies van controle en balans.

 

logo_crystal_colloidals

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.